E-sigaretten worden geclassificeerd als rookproducten: Frankrijk luidt het tijdperk van de strengste regelgeving in Europa in

In het najaar van 2025 werd het Franse begrotingswetsvoorstel het middelpunt van de mondiale e-sigarettenindustrie.
In de 'Belastingwet 2026' heeft de Franse regering officieel voorgesteld: een volumebelasting op e-sigaretten op te leggen, de online verkoop volledig te verbieden en e-sigaretten opnieuw te definiëren als 'rookproducten'.
Dit betekent dat e-sigaretten niet langer een hulpmiddel of innovatief alternatief zijn om te stoppen met roken, maar juridisch onder hetzelfde regelgevingssysteem vallen als sigaretten.
Een verschuiving in de regelgeving, vermomd als ‘fiscaal’ en geïmplementeerd als ‘controle’, voltrekt zich stilletjes in Europa.
1 Van gezondheidsinstrument tot belastingproduct In de officiële documenten van Frankrijk noemde het Ministerie van Financiën e-sigaretten voor het eerst onder de naam 'rookproducten' (Produits du tabac à fumer).
Deze verandering in de formulering is voldoende om het lot van de hele industrie opnieuw vorm te geven.
De afgelopen tien jaar was de bestaanslogica van e-sigaretten in Europa gericht op het 'verminderen van de schade':
Om rokers in staat te stellen traditionele tabak met een lager risico te vervangen.
Maar het Franse Ministerie van Financiën is het duidelijk niet langer eens met deze ‘vervangingslogica’.
Volgens hen zijn e-sigaretten geen gezondheidsinstrument, maar een consumentenproduct dat in het belastingstelsel moet worden opgenomen.
Zo nam het ministerie van Financiën het discours over - e-sigaretten werden overgedragen van het ministerie van Volksgezondheid naar de afdeling begrotingsbeheer, van een 'kwestie van gezondheidsbeheer' naar een 'kwestie van begroting en orde'.
2 Belastingen, verbod en herdefinitie: Triple Strike De "Belastingwet 2026" van Frankrijk bepaalt specifiek: voor nicotineconcentraties van minder dan of gelijk aan 15 mg/ml bedraagt ​​de belasting € 0,03/ml; voor een nicotineconcentratie > 15 mg/ml bedraagt ​​de belasting € 0,05/ml. Omgerekend zal de prijs van een fles e-vloeistof van 10 ml stijgen met ongeveer € 0,50 (ongeveer 4 RMB). Maar belastingheffing is slechts de eerste drempel.
Het schadelijker is dat - online verkopen volledig verboden zijn.
Deze regelgeving vernietigde in één klap bijna een-derde van de verkoopkanalen voor e-sigaretten in Frankrijk.
Die kleine merken en eigenaren van kleine winkels die voor hun overleving afhankelijk waren van e-commerce, gemeenschappen en distributiesystemen,
zullen hun marktkanalen verliezen zodra het beleid van kracht wordt. En offline winkels vallen ook onder hetzelfde licentiesysteem als tabakswinkels,
alleen geautoriseerde fysieke winkels kunnen legaal verkopen.
Dit betekent dat Frankrijk zal verschuiven van een open vapenmarkt naar een ‘nicotinemonopolieland’ dat strikt wordt gecontroleerd door de overheid.
De politieke logica achter deze beleidswijziging is niet louter een belastinghervorming. Het is feitelijk een belangrijk onderdeel van het Nationale Tabakscontroleplan 2023-2027 (PNLT) van de Franse regering. In officiële documenten heet dit plan "Health Balance Policy (Équilibre de santé)", maar vanuit het perspectief van de uitvoering lijkt het meer op een "totale blokkadeoperatie" tegen nicotineproducten.
Als we naar de tijdlijn kijken, kunnen we het pad van deze aanscherping van de regelgeving zien: 2025: Het Franse parlement keurde een verbod op elektronische wegwerpsigaretten goed; April 2026: De verkoop van alle niet-medische orale nicotineproducten (waaronder zaksigaretten, zuigtabletten en nicotinekauwgom) is verboden; 2026: Elektronische sigaretten werden opgenomen in de definitie van rookproducten en onderworpen aan uitgebreide belastingen en beperkte verkoop.
Met andere woorden: Frankrijk is het eerste land in Europa geworden dat de drie vormen van nicotineconsumptie aan banden legt: "inhalatie, inname en kauwen".
Dit is geen toeval, maar een politieke keuze - de regering hoopt producten te herdefiniëren en de controle over de 'legitieme consumptieorde' terug te winnen.
De essentie van de begrotingsstrijd: het herdefiniëren van de grenzen van ‘legitieme consumptie’ Achter dit begrotingswetsvoorstel schuilt een diepere logica: ‘Legale consumptie moet belastbaar, traceerbaar en controleerbaar zijn.’
Tijdens de vroege ontwikkeling van elektronische sigaretten genoot het een "innovatievrijstellingsperiode" - lage prijzen, losse regelgeving en snelle verspreiding.
Het werd ooit beschouwd als de "hoop op de volksgezondheid".

Maar toen het gebruikersbestand zich uitbreidde, ontdekte de fiscale afdeling:
De belastinginkomsten uit traditionele tabak werden geleidelijk uitgehold door elektronische sigaretten.
De beleidsfocus verschoof dus van ‘het helpen van rokers bij de overgang’ naar ‘het voorkomen van belastingverliezen’.
Het gezondheidsverhaal bestaat nog steeds, maar is de verpakking van het begrotingsbeleid geworden.
De begrotingslogica heeft de gezondheidslogica vervangen.
Het doel van het Franse Ministerie van Financiën is heel duidelijk: elektronische sigaretten opnemen in het bestaande tabaksbelastingsysteem; om de verkooprechten terug te geven aan gelicentieerde winkels; door te definiëren om de regels te veranderen en alles terug te brengen naar een "controleerbare orde".
Het domino-effect in Europa: de acties van Frankrijk zullen niet op zichzelf staan.
Op EU-niveau hebben 15 lidstaten aangedrongen op een herziening van de "Tabaksbelastingrichtlijn (2011)" om te proberen het belastingstelsel en de wettelijke normen voor elektronische sigaretten te verenigen. De huidige trend is: de nationale oliebelastingtarieven in Duitsland bedragen € 0,32/ml (2026), met een hoog belastingtarief; Spanje heeft een gematigd belastingtarief van € 0,15–0,20/ml (2025), dat geleidelijk stijgt; België dekt niet-nicotinevloeistoffen voor € 0,15/ml, Finland voor € 0,30/ml; Denemarken was de eerste die volumebelasting in Europa invoerde, € 0,20–0,34/ml, gerangschikt naar concentratie. Uit de gegevens blijkt dat het belastingtarief in Frankrijk niet het hoogste is, maar dat de intensiteit van de uitgebreide regelgeving in Europa naar de top is gestegen.
Insiders uit de sector zijn over het algemeen van mening dat de Franse begrotingsstrijd een sjabloon zal worden voor uniforme regelgeving in de EU.
Vervolgens kunnen Spanje, België, Italië en andere landen het duale- 'fiscale + verbod'-model volgen.
7 Conclusie: De focus op schadebeperking is het startpunt van het begrotingsbeleid. De Franse begrotingswet uit 2026 onthult een harde realiteit:
Wanneer een sector zich ontwikkelt van innovatie naar volwassenheid, zal deze worden opgenomen in de fiscale en politieke orde.
Elektronische sigaretten worden niet langer beschouwd als een “substituut voor de volksgezondheid”,
maar een belastbare, controleerbare en beperkte vorm van roken. Voor de sector zal deze ‘begrotingsstrijd’ een structurele herschikking met zich meebrengen: onafhankelijke merken en onlinekanalen zullen worden geëlimineerd; tabaksgiganten zullen de dominantie herwinnen door volgzaam en vindingrijk te zijn; Het ‘harm reduction’-verhaal maakt geleidelijk plaats voor ‘begrotingsevenwicht’ en ‘sociale orde’.
Deze verschuiving kan de nicotine-industrie in Europa veranderen en ook de betekenis van 'harm reduction' herdefiniëren. - Wanneer beleidskeuzes prioriteit geven aan orde boven vrijheid, is schadebeperking niet langer het doel, maar slechts een proces.